اعظم کم گویان
ما همیشه گفته ایم ١٦ آذر تریبون سیاسی جامعه و محمل مبارزه برای آزادی و برابری است جایی و روزی که مهمترین خواستهای دانشجویان و مردم طرح می شوند. وقتی که جامعه و جوانان را از پایه ترین حقوق خود محروم کرده اند و دارند بطور روزافزونی دانشگاه را محل عربده کشیهای خود و محروم کردن دانشجویان کرده و اختناق و سرکوب بیشتر بر جامعه را گسنرش می دهند برپا کردن مقاومت و مبارزه در این روز از اهمیت زیادی برخوردار است. جای هیچ تردیدی در این مورد نیست. دانشجویان باید دست به وسیعترین اتحاد بزنند. باید در مقابل اختناق و نفوذ بیشتر جمهوی اسلامی سنگر اتحاد و آزادیخواهی را برپا کنیم. این کاری حیاتی است و در اولویت کادرها و فعالین حکمتیست دارد.
ما باید تلاش کنیم وسیعترین اتحاد سیاسی در کلیه مراکز تحصیلی ایران را در روز ١٦ آذر حول شعارهای آزادیخواهانه و علیه سرکوب و ارتجاع به میدان بیاوریم. این یک اتحاد سیاسی و مبارزاتی حول شعارهای بسیج کننده و فراگیر است. نهادها و شبکه های دانشجویی، احزاب، سازمان ها٬ انجمن ها، نهادها و فعالین سیاسی هرکدام به سهم خود و با توجه به عرصه و دامنه نفوذ و امکانات خود باید تلاش کنند در محدوده فعالیت خود وسیعترین حرکت را پیرامون این شعار ها بوجود بیاورند. تحرک مشترک همه ما حول چنین شعارهائی است که یک خواست را در سطح جامعه تثبیت میکند و تداوم اعتراضات دانشجویی را تضمین میکند. بجرات می توان گفت که این فقط نیروی چپ کمونیست و حکمتیست است که توان، روشن بینی و جسارت ایجاد اتحاد وسیع و فراگیری را در ۱۶ آذر را دارد. پس باید دست بکار شد.
ما می خواهیم صف متحد و قدرتمندی را در مقابل جمهوری اسلامی و فضای سرکوب و ارعاب آن بوجود بیاوریم و توازن قوا را به نفع خود عوض کنیم. اینکه این هدف محوری در چه فورم و قالبی تحقق پیدا کند به امکانات و ابتکارات و شرایط خاص فعالین حکمتیست و چپ و مبارز دارد.
شعارهای پیشنهادی ما عبارتند از:
می توانیم و باید در سطح جامعه در ایران یعنی در همه دانشگاه ها٬ دبیرستان ها و کلیه مراکز تحصیلی این مطالبات و شعارها را در هر شکل و قالبی طرح کنیم فضای سیاسی جامعه را خطاب قرار داده و جمهوری اسلامی را عقب بزنیم، آزادی های بیشتری را بدست بیاوریم و صف آزادیحواهان را متحد کنیم. اگر همه جوانان و محصلین و دانشجویان مراکز مختلف در این روز به میدان بیایند و این خواستها را اعلام کنند آنوقت می توان فضای جامعه را به نفع آزادی و قدرت مردم و دانشجویان تغییر داد بنحوی که دیگر جرات نکنند دانشجویی را زندان کنند از تحصیل محروم سازند و دانشجویان و مردم را مرعوب کنند و شریات و انجمنهای دانشجویی را تعطیل کنند و نیروهای انتظامی را به دانشگاهها بیاورند. این باید هدف کارزار ١٦ آذر ما باشد.
پیش بسوی یک ١٦ آذر متحد و پیروز!
نوامبر ٢٠٠٦
نقل از کمونیست هفتگی، نشریه حزب حکمتیست، شماره ١٢٠